Prijepolje/Beograd – U beogradskoj galeriji SULUJ-a (Saveza udruženja likovnih umetnika Jugoslavije) je od 6.-og do 17.-og aprila održan video performans kritičke kartografije Admira Veljovića pod nazivom “Mikrofilm diskursa“.
Video performans osvetljava “prostor vremena” mapiranjem ”ideoloških kadrova mikrofilma“ zajedničkog sećanja koristeći arhive lista Polimlje iz 1979,1994. i 2013. koji su zahvaljujući naporima Zavičajnog odeljenja matične biblioteke ”Vuk Karadžič“ u Prijepolju sačuvani i digitalizovani.
Mapiranje otkriva postojanje čovekom u tri različite ideologije i kako je jedna od njih – nacionalizam, instrumentalizovana kako bi omogućila otimanje javne svojine, proizvoda zajedničkog rada i nametanje nerentabilnog modela na sve što je zajedničko kako bi se vrednost umanjila i prodala po niskoj ceni a gladne godine radnika i radnica predstavile kao deo prirodne katarze vizije demokratskog progresa.
Ustupljena fotografija
Kompromitovanjem tekovina socijalizma, nacionalizam je omogućio prevod društvene svojine u privatnu a jugoslovenski antagonizam između radničke klase i tehnokrata iskoristio za homogenizaciju naroda i države omogućujući malom broju ljudi privilegovana privatizacijska otimanja proizvoda društvenog rada. Ova izložba predstavlja vrstu nepodignutog spomenika Žrtvama tranzicije.
Izložbu odlikuju kompresovani formati medijskih članaka,audio zvukova kao i delova lične arhive događajima kojima je autor svedočio kroz svoj rad.
Autor je preveo naslove prijepoljskog lista Polimlje u Mikrofilm diskursa, ilustracije svih naslova na platnu od šest metara. Preko platna se projektuju ključni kadrovi sa pratećim zvučnim i video zapisima koji predstavljaju arheologiju sećanja tromeđe opštine Prijepolje u tri različita ideološka tipa.
Odabirom tri ključne godine (odakle su mapirani naslovi) 1979, 1994 i 2013 prikazano je kako su na jedinstvenom mestu postojala tri različita ideološka subjekta i koji kadrovi su ih definisali.
Izložba koristi gustinu i intezitet kako bi predstavila neophodnost sećanja uprkos imperativu kapitalističkog zaborava pojačanu pojavom veštačke inteligencije i sveopšte relativizacije posredovanjem afekata online sadržaja koji traju 15 sekundi. Zaborav omogućuje saglasnost sa logikom tržišnog principa obezbeđujući garanciju vladanja njegovim zaštitnicima.
Prevodom istorijskih procesa u kadrove mapira se kontekst odrastanja u jednom mestu i tri države,tri sna i tri pripadanja kolektivnim entitetima uz prateće nesporazume i obavezne kontradiktornosti.
Pažljivim analiziranjem ove izložbe možemo razumeti konvertovanje javnog (Mikrofilm iz 1979. godine) u državno (Mikrofilm iz 1994. godine) i finalni proces privatizacije (Mikrofilm iz 2013. godine) kodiranjem 50 godina u 20 minuta prevodeći sećanja, istorije i arhivskog materijala u prostorne odnose kroz mape i dijagrame.
PP Media